Przejdź do głównej treści →

UWAGA! Prosimy o zgłaszanie informacji o zakażeniu COVID-19, przebywaniu na kwarantannie lub w samoizolacji za pomocą wydziałowego formularza. Więcej informacji tutaj.

Zespół Badań nad Antropologią Wiedzy

Skład: dr Ada Arendt, dr hab. Małgorzata Litwinowicz-Droździel, dr hab. Paweł Majewski, prof. ucz., dr hab. Marta Rakoczy, dr hab. Paweł Rodak, prof. ucz., dr Justyna Schollenberger, dr Jerzy Stachowicz, mgr Agnieszka Sobolewska

W zależności od epoki, miejsca i dyscypliny naukowej techniki intelektualno- badawcze podlegały licznym przekształceniom. W rozwoju i transmisji wiedzy kluczową rolę odegrało medium pisma, które w dużym stopniu zdominowało wyobrażenie o praktykach i strategiach naukowego rozwoju. Jednocześnie we współczesnych badaniach nad kulturową historią wiedzy coraz częściej do głosu dochodzi przekonanie o szczególnej wadze słowa mówionego, obrazu, ciała i emocji dla kultur laboratoryjnych, tak w humanistyce, jak i naukach społecznych oraz matematyczno-przyrodniczych. Również granice między odmiennymi dyscyplinami wiedzy okazują się nie tyle wynikać z esencjonalnego charakteru poszczególnych nauk, ile stanowić raczej wynik określonych ideologii oraz wypływających z nich technik badawczych w długiej historii zachodniej nauki. Następstwem koncepcji nauki jako podzielonej na określone działy i dyscypliny jest postępująca homogenizacja praktyk, form oraz gatunków pisarstwa naukowego — proces wymagający pogłębionej refleksji uwzględniającej między innymi osiągnięcia antropologii kultury, antropologii słowa oraz antropologii praktyk piśmiennych. Homogenizacja ta wymaga od antropologów wiedzy nieustannego przemyślania podziałów dyscyplinarnych, a także rewizji takich pojęć jak chociażby „humanistyka”, „nauki ścisłe”, „nauki o człowieku”. Szybko rozwijające się na zachodzie badania z zakresu socjologii i antropologii wiedzy unaoczniają zróżnicowanie „kultur laboratoryjnych” oraz polifoniczność powstających w nich modeli naukowej ekspertyzy. To właśnie w bibliotekach, salach wykładowych, laboratoriach i prywatnych gabinetach dochodzi do nieustannych spotkań między odległymi obszarami wiedzy, które dzięki praktykom myślenia, czytania, pisania i dyskutowania zostają połączone sieciami wzajemnych relacji. Perspektywę antropologii wiedzy rozumiemy jako szerokie pole refleksji zarówno nad historycznymi praktykami i strategiami pracy naukowej, przeszłymi i współczesnymi modelami naukowości, jak i historycznymi uwarunkowaniami podziałów dyscyplinarnych w nauce. Wychodząc z założenia o szczególnej wartości krytycznego namysłu nad kulturowym, społecznym i politycznym wymiarem wiedzy i nauki Zespół proponuje otwartą przestrzeń dyskusji dla naukowców o zróżnicowanym profilu badawczym. 

Zakres badań zespołu obejmuje następujące obszary:

  • Kulturowa historia nauki (kulturowe historie poszczególnych nauk i obszarów badawczych: np. psychiatrii, dyskursów medycznych, antropologii, literaturoznawstwa, pedagogiki)
  • Emocjonalna historia wiedzy (np. emocjonalne i afektywne konteksty nauki w XX wieku)
  • Historia praktyk badawczych (w obszarze różnych nauk)
  • Antropologia codziennych praktyk piśmiennych naukowców (np. dzienniki naukowców, notatniki i zeszyty badawcze)Praktyki, dynamiki i strategie naukowego pisania
  • Kulturowa historia praktyk edukacyjnych związanych ze społeczną transmisją i reprodukcją
    wiedzy
  • Kulturowa historia kultur laboratoryjnych
  • Społeczne i polityczne konteksty wykształcania się teorii w nauce
  • Wiedza w kontekstach pozaakademickich (transmisja, transfer)
Ten serwis korzysta z cookies Polityka prywatności