Roch Sulima, prof. zwyczajny nauk humanistycznych, antropolog i historyk kultury, folklorysta. Zajmuje się przemianami polskiego obyczaju, antropologią codzienności, wpływem mediów na przeobrażenia wzorców kultury potocznej i popularnej, historią kultury polskiej i europejskiej.
Urodził się 16. 08. 1942 w Lipie Miklas k. Lipska n. Wisłą, w b. pow. iłżeckim. Ukończył Wydział. Mechaniczny Technikum Przemysłu Skórzanego w Radomiu w r. 1959. Odbył obowiązkowy staż pracy w Prudnickich Zakładach Obuwia w Prudniku, gdzie pracował jako ślusarz. Od roku 1960 studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, działał w Warszawskim Kole Polonistów, gdzie kierował Sekcją Folkloru. W tym czasie zajął się także publicystyką kulturalną oraz krytyką literacką i artystyczną. W roku 1965 uzyskał magisterium , a w 1974 doktorat. Habilitację z socjologii literatury uzyskał w r. 1983, a tytuł profesora zwyczajnego w 1993 roku w Katedrze Kultury Polskiej UW. Zainicjował wówczas nowy w Polsce kierunek badań, czyli – antropologię codzienności. W roku 1998 Katedra przekształciła się w Instytut Kultury Polskiej, gdzie powołano nowy kierunek, czyli kulturoznawstwo. W IKP prof. Roch Sulima kierował (w latach 1998 – 2012) Zakładem Kultury Współczesnej, wypromował dziesięcioro doktorów. Od 1996 do 2018 roku współpracował jako prof. zwyczajny ze Szkołą Wyższą Psychologii Społecznej, przekształconą następnie w pierwszy w Polsce prywatny Uniwersytet SWPS.
Opublikował m.in. prace: Folklor i literatura. Szkice o kulturze i literaturze współczesnej (1976, 1985); Dokument i literatura (1980); Literatura a dialog kultur (1982); Tadeusz Nowak. Zarys twórczości (1986); Słowo i etos. Szkice o kulturze (1992); Antropologia codzienności (2000); Głosy tradycji (2001); Antropologija svakodnevice (Belgrad 2005); współautor publikacji Kolędy polskie (1991) Antropologia słowa (2003), Antropologia pamięci (2018). W roku 2022 opublikował Powidoki codzienności. Obyczajowość Polaków na progu XX i XXI wieku. Jest redaktorem wielu publikacji zbiorowych, ponad 300 artykułów i rozpraw naukowych oraz edycji pamiętników i tekstów folkloru. Członek towarzystw naukowych oraz rad redakcyjnych m.in. „Kontekstów”, „Kultury Współczesnej”, „Literatury i Kultury Popularnej”, „Literatury Ludowej” (do 2020), „Prac Kulturoznawczych”, „Kultury Popularnej”, „Regionów” (1975-2003). Był członkiem Komitetu Nauk o Kulturze PAN, Komitetu Nauk o Literaturze PAN, Komitetu Nauk Etnologicznych PAN. Jest członkiem Rady Języka Polskiego PAN (od 2007) i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Członek Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów (2007–2012) oraz rad naukowych m.in. Instytutu Slawistyki PAN, Instytutu Rozwoju Wsi i Rolnictwa oraz Instytutu Badań Przestrzeni Publicznej ASP w Warszawie. Był członkiem Związku Literatów Polskich (1976-1983), obecnie członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Uprawia krytykę literacką i artystyczną oraz publicystykę kulturalną. Uzyskał liczne nagrody resortu nauki oraz m.in. Nagrodę im. Stanisława Piętaka, Nagrodę im. Józefa Chałasińskiego, nagrodę I stopnia i Medal im. Zygmunta Glogera. Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W roku 2004 przeniósł się z Warszawy na wieś pod Iłżą. Uwielbia piesze wędrówki i dalekie podróże, lubi rozgwar wielkiego miasta i spowolniony rytm prowincji.
