Socjolog i historyk kultury, ukończył studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Łódzkiego (1952). Pracę doktorską pt. Recepcja literatury pięknej na wsi napisaną pod kierunkiem Janiny Kulczyckiej-Saloni obronił w 1968 r. W latach 1954-1975 pracował w Instytucie Książki i Czytelnictwa Biblioteki Narodowej, a od 1976 r. na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie przez dziesięć lat był kierownikiem Katedry Kultury Polskiej (1981-1991). W 1998 r. przeszedł do utworzonego wówczas Instytutu Kultury Polskiej, do kierowanego przez Rocha Sulimę Zakładu Kultury Współczesnej.
Habilitował się w 1985 r. na podstawie rozprawy pt. Życie literackie wsi współczesnej na tle jej przeobrażeń kulturowych. W kolejnych latach opublikował monografie: Etos chłopski w świetle pamiętników (1992), Książka literacka. Potrzeby społeczne i ich realizacja w latach 1944-1986 (1992), Kulturotwórcze funkcje parafii katolickich w środowiskach lokalnych w świetle pamiętników (1995). Po uzyskaniu tytułu profesora w 1997 r. napisał trzy książki: Czytania Polaków w XX wieku (2000), Kultura szlachty polskiej w latach 1864-2001 (2003), Książka we współczesnej kulturze polskiej (2006).