Marcin Gołąb – kulturoznawca i historyk, adiunkt w Zakładzie Kultury Współczesnej Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, członek Pracowni Studiów Miejskich IKP UW. Zajmuje się problematyką dziecka i dzieciństwa w ujęciu historycznym oraz w kulturze współczesnej, a także studiami miejskimi, varsavianistyką i kulturową recepcją przemian medialnych oraz nowoczesnych technologii użytkowych.
Realizował projekt badawczy „Dziecko i dzieciństwo w powojennej Polsce (1944–1956)” finansowany przez NCN w ramach konkursu Preludium. Obecnie jest wykonawcą w projekcie badawczym NCN „Życie pisane na konkurs. Praktyki pamiętnikarskie w Polsce 1918–1939 (analiza – recepcja – znaczenie)” (opis projektu). W latach 2014–2017 uczestniczył w pracach zespołu projektu „Topo-Grafie: miasto, mapa, literatura” (NPRH).
Współorganizował konferencje naukowe: „Własność” dzieci? Ekonomie dzieci i ekonomie dla dzieci (Korczakianum – Pracownia Naukowa Muzeum Warszawy, 14–15 XI 2024), „Własne głosy dzieci?” Dziecięce autobiografie(Korczakianum – Pracownia Naukowa Muzeum Warszawy, 16–17 XI 2023) oraz Life-Writing in Times of Crisis. IABA Europe Conference (Uniwersytet Warszawski, 5–8 VII 2023).
W latach 2015–2018 pełnił funkcję sekretarza Zakładu Historii Kultury. Był redaktorem kwartalnika „mała kultura współczesna”, a także współredaktorem tomu Nasz Dom 1919–2019. Pedagogiki społeczne, miasto i dzieciństwo w praktyce Naszego Domu (red. M. Gołąb, Z. Sękowska, Warszawa 2019).
