Kulturoznawczyni, badaczka kultury wizualnej i historii kultury polskiej XX wieku. Szczególnie interesują ją polityki reprezentowania klas społecznych i konfliktów klasowych, a także praktyki wizualnego konstruowania tożsamości – w życiu codziennym oraz sztuce. W Instytucie Kultury Polskiej UW pełni funkcję Zastępczyni Dyrektora ds. naukowych (od września 2024 roku) oraz prowadzi zajęcia poświęcone m.in. przemianom struktury klasowej w dwudziestowiecznej Polsce, antropologii kultury wizualnej, współczesnym teoriom tożsamościowym i metodologii badań wizualnych.
Autorka książki Normy widzialności. Tożsamość w czasach transformacji (2016), poświęconej kulturze wizualnej – obrazom i praktykom patrzenia – w okresie transformacji ustrojowej oraz licznych artykułów w pismach naukowych (m.in. w „New Literary History”, „Journal of Visual Culture”, „Oxford Art Journal”, „Tekstach Drugich”, „Widoku. Teoriach i Praktykach Kultury Wizualnej”, „Kontekstach”, „Praktyce Teoretycznej”, „Kulturze i Społeczeństwie”, „Didaskaliach”). W latach 2012–2023 członkini redakcji pisma naukowego „Widok. Teorie i Praktyki Kultury Wizualnej”, w którym w 2021 roku wraz z dr. Krzysztofem Świrkiem zredagowała dwa numery poświęcone wizualności klas społecznych. Współautorka dwutomowej publikacji Kultura wizualna w Polsce (2017) oraz współredaktorka – razem z dr Frances Guerin (University of Kent) – tomu zbiorowego Visual Culture in Postindustrial Europe, wydanej w 2024 roku nakładem Amsterdam University Press.
W najnowszej książce, Poruszeni. Awans i emocje w socjalistycznej Polsce (2023), Szcześniak przywraca pamięć o doświadczeniu mobilności społecznej, elektryzującym temacie debaty publicznej okresu PRL. Analizując różnorodne źródła – literaturę, pamiętniki, prasę, film i telewizję – zadaje w niej pytanie o to, w jaki sposób społeczeństwo polskie przeżywało i wyrażało doświadczenie radykalnej przemiany struktury społecznej po II wojnie światowej, przede wszystkim procesów mobilności społecznej klasy robotniczej i chłopskiej. Autorka przygląda się niezwykłemu zbiorowi tekstów i obrazów interpretowanych jako „socjalistyczne opowieści awansu”. Ich autorki i autorzy na bieżąco próbowali rejestrować i poddawać analizie mechanizmy mobilności społecznej i silne emocje towarzyszące przemianie tożsamości. Książka została wyróżniona Nagrodą Rektora UW II stopnia oraz nominowana do: Nagrody Marcina Króla (Książka Finalistka), Nagrody Literackiej Gdynia (w kategorii Esej), Nagród Historycznych „Polityki”, Nagrody im. Jerzego Giedroycia, Nagrody Książka Roku Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami.
Dwukrotna stypendystka Fundacji Fulbrighta (2010/11 Junior Advanced Research Grant, pobyt w Graduate Program in Visual and Cultural Studies, University of Rochester; 2019/20 Senior Award, pobyt w Institute for Critical Theory, Duke University), mentorka w programie TopMinds Fundacji Fulbrighta. W latach 2017–2020 otrzymywała stypendium dla wybitnych młodych naukowców Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W 2017 roku została laureatką Nagrody Naukowej „Polityki” w dziedzinie nauk humanistycznych. Kierowniczka projektów badawczych wspieranych przez Narodowe Centrum Nauki (Preludium w latach 2013–2015 i Sonata 2018–2023) oraz IDUB UW, wykonawczyni w projektach OPUS NCN, NPRH oraz IDUB UW.
