kierująca projektem: dr Paulina Chorzewska-Rubik
realizacja: 2023-2027
program: PRELUDIUM, Narodowe Centrum Nauki
Głównym celem projektu jest analiza publikowanego sieciowo dorobku zmarłego w 2012 roku Tomasza Pułki oraz porównanie go z twórczością drukowaną poety. Projekt odpowiada na lukę w badaniach Pułki, czyli dotychczasowy brak całościowej, filologicznej lektury jego pełnego dorobku, a w przypadku utworów cyfrowych – brak nawet tak podstawowej kwestii, jak zebranie źródeł. Warto zauważyć, że Pułka w polu najnowszej polskiej poezji jest, dla krytyków i autorów, jedną z kluczowych postaci. Najważniejszym spodziewanym efektem projektu jest dopełnienie i przewartościowanie obrazu twórczości Pułki oraz jego praktyk twórczych. Na materiał źródłowy analizowany w trakcie projektu składają się przede wszystkim teksty dostępne na publicznych stronach internetowych. Punktem wyjścia badań jest zauważanie, że twórczość Pułki jest rozleglejsza i bardziej skomplikowana znaczeniowo niż prezentuje to drukowane wydanie zbiorowe jego wierszy. Cyfrowy dorobek Pułki obejmuje 850 adresów URL i stanowi znacznie większy korpus niż pozostawiony przez poetę zbiór twórczości drukowanej (4 tomy wydane za życia, kolejne 4 po śmierci, łącznie ponad 300 tekstów poetyckich). Wiersze znane z tomów były udostępniane również internetowo w odmiennych wersjach testowych oraz kontekstach medialnych i komunikacyjnych, na przykład jako fragment wpisu na blogu lub poddany pod ocenę społeczności post na portalu poetyckim. Z proponowanej przeze mnie perspektywy badania źródeł wynikają trzy główne pytania badawcze: 1) jak można scharakteryzować twórczość sieciową Pułki pod względem tematyki i gatunków? 2) jakie relacje łączą ją z twórczością drukowaną oraz jak włączenie do badanego korpusu twórczości sieciowej zmienia ogólną interpretację jego poezji? 3) jakie elementy znaczące zostają utracone w procesie przekształceń kolejnych wariantów tekstów: od publikacji cyfrowych przez czasopiśmienne oraz książkowe aż do wydania zbiorowego
Dobrana metodologia ma charakter interdyscyplinarny i czerpie z dorobku literaturoznawstwa, medioznawstwa, kulturoznawstwa, komparatystyki mediów, studiów kultury oraz historii cyfrowej. Ramy metodologiczne wyznaczają filologia, krytyka genetyczna, kulturowe badania oprogramowania, tradycja badań nad wizualnością i literaturą elektroniczną.
