„Globalna solidarność: archiwa przyszłości” to cykl spotkań realizowany przez Interdyscyplinarną Grupę Badawczą „PRL i Globalne Południe” działającą w Instytucie Badań Literackich PAN, w partnerstwie z Instytutem Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego oraz „Dziennikiem Literackim”. Poświęcony jest współpracy i solidarności między krajami bloku socjalistycznego (w tym Polską) i globalnego Południa po drugiej wojnie światowej, a także antykolonialnym relacjom literackim, artystycznym, architektonicznym i filmowym. Podejmuje również problemy rasizmu i nierówności w kontaktach między tymi regionami świata.
Biorąc za punkt wyjścia dwie warszawskie wystawy obecnie otwarte dla publiczności – „Lato, które zmieniło wszystko. Festiwal 1955” (Muzeum Warszawy) i „O czym wspólnie marzymy? Globalne związki – porzucone przyjaźnie” (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki) – a także nagrodzony Paszportem „Polityki” komiks Jacka Świdzińskiego „Festiwal” (2023), będziemy rozmawiać o literackich i artystycznych podejściach do tematu solidarności i współpracy między socjalistyczną Polską i krajami globalnego Południa. Interesować nas będą relacje historyczne i współczesne próby zmierzenia się z niepamięcią o nich: kontakty, które po drugiej wojnie światowej nie tylko napędzały gospodarkę, ale i stymulowały więzi społeczne i kulturalne między Polską i krajami wyzwalającymi się spod kolonialnego panowania, po 1989 roku zostały wymazane ze zbiorowej pamięci polskiego społeczeństwa. Dlaczego mówimy o nich właśnie dzisiaj, a przede wszystkim – jak o nich mówimy? Czy literatura i sztuka tworzą szczególną przestrzeń do zmierzenia się z tematami niechcianymi w innych obszarach debaty publicznej? Czego uczy nas Festiwal 1955 i szerzej – jaką przyszłość otwierają przed nami archiwa dawnych globalnych solidarności?