Teatr w kulturze

Program specjalizacji przygotował i realizuje zespół Zakładu Teatru i Widowisk.

Opiekunem specjalizacji z ramienia Zakładu Teatru i Widowisk jest dr Piotr Morawski (ptrm@op.pl).

 

IDEA

Program specjalizacji odzwierciedla interdyscyplinarny charakter badań naukowych prowadzonych w Zakładzie Teatru i Widowisk. Spektrum zajęć w ramach specjalizacji „Teatr w kulturze” obejmuje zatem antropologię teatru i widowisk, poetykę kulturową teatru, studia feministyczne i genderowe oraz współczesne teorie mediów i archiwów.

Merytoryczną i metodologiczną podstawę zajęć obowiązkowych zaplanowanych w ramach specjalizacji wyznaczają dwa nowatorskie programy realizowane przez pracowników (i doktorantów) Zakładu Teatru i Widowisk: naukowo-dydaktyczny projekt „Teatr w kulturze – poetyka kulturowa teatru” oraz naukowo-badawczy projekt „Źródła i mediacje”.

Celem dydaktycznym zajęć z obszaru „Poetyki kulturowej teatru” jest rozpoznanie i uściślenie związków zachodzących między różnymi formami praktyki teatralnej i formami zbiorowego doświadczenia społecznego. Teatr jest zjawiskiem społecznym, wchodzącym w intensywną interakcję ze swoim otoczeniem. Tym samym każda forma teatru na swój sposób wynika z podglebia kulturowego, na którym wyrosła, równocześnie to podglebie często przekształcając i przyczyniając się do przemiany istniejących warunków kulturowych, inicjując zmiany, których dalekosiężne skutki obejmują całość systemu kulturowego. Celem zajęć jest prześledzenie sposobów i skutków tej jednoczesnej, dwukierunkowej interakcji zachodzącej między życiem społecznym a teatrem. Poszczególne segmenty zajęć obejmują zajęcia „opisujące” najbardziej wyraziste, kulturowo określone formacje teatralne.

W ramach naszej specjalizacji proponujemy również refleksję nad teatrem w przestrzeni medialnej, wychodząc z założenia, że to, co Marshall McLuhan antycypował jako całkowitą transformację kultury, systemu wartości i przekonań, jaka dokona się pod wpływem mediów elektronicznych, stało się dziś powszechnym wyrazem doświadczania rzeczywistości. Pod wpływem nowych mediów zmieniła się bowiem kultura, zmienił się również i teatr. Śledząc zjawiska teatru współczesnego, a także awangardy XX-wiecznej, będziemy przyglądać się, na ile nowe sposoby komunikacji i technologie mają znaczenie dla nowych sposobów ekspresji artystycznej, a także prezentacji dzieł i ich popularyzacji; w jakim stopniu nowe media oddziałują zarówno na strukturę przedstawień teatralnych, jak i skomplikowaną relację pomiędzy nimi a innymi widowiskami kulturowymi; jak coraz silniejsze ingerencje nowoczesnych technologii w (wydawać by się mogło) niepodważalną jakość teatru – bezpośrednią obecność wykonawcy i widza – zmieniły obraz i status ciała w teatrze.


ORGANIZACJA

Specjalizacja skierowana jest do studentów studiów stacjonarnych II stopnia na kierunku kulturoznawstwo prowadzonym w Instytucie Kultury Polskiej UW. Specjalizacja trwa 2 lata. Zakład proponuje łącznie maksymalnie do 420 godzin zajęć, z których student zalicza obowiązkowo 270 godzin (jest to pula wchodząca w skład 540 godzin zajęć do wyboru/bloków tematycznych przewidzianych w programie studiów II stopnia i obowiązujących wszystkich studentów).

Zajęcia zaplanowane w programie specjalizacji realizowane będą na pierwszym i drugim roku studiów II stopnia. Studenci, którzy w terminie zaliczą wszystkie zajęcia przewidziane w programie specjalizacji oraz zrealizują minimum programowe studiów na kierunku kulturoznawstwo, złożą pracę magisterską i zdadzą egzamin magisterski, otrzymają wraz z dyplomem zaświadczenie o ukończeniu specjalizacji.

Oferta specjalizacji skierowana jest do wszystkich studentów przyjętych na studia II stopnia w IKP, zarówno do studentów, którzy ukończyli studia I stopnia na kierunku kulturoznawstwo w IKP i zdecydują się kontynuować studia na II stopniu, jak i do tych, którzy ukończyli studia I stopnia na innym kierunku studiów.

Specjalizację można łączyć ze specjalizacją „Animacja kultury”. Studenci, którzy łączą studia na specjalizacji „Teatr w kulturze” i specjalizacji „Animacja kultury”, jako konwersatoria zaliczają warsztaty animacyjne, mają również pierwszeństwo w zapisywaniu się na proponowane w ramach „Animacji kultury” zajęcia teatralne.


TERMIN REKRUTACJI
:
26 września-3 października 2016

Kwalifikacja na podstawie punktacji uzyskanej podczas rekrutacji na studia (IKP oraz MISH, jeśli minimum programowe jest realizowane w IKP) i formularza zgłoszeniowego przesłanego na adres: ptrm@op.pl

Limit miejsc: 18-25 osób
Specjalizacja nieodpłatna

PROGRAM SPECJALIZACJI

Specjalizacja skierowana jest do studentów studiów stacjonarnych II stopnia na kierunku kulturoznawstwo prowadzonym w Instytucie Kultury Polskiej UW. Trwa 2 lata. Zakład proponuje łącznie maksymalnie do 420 godzin zajęć, z których student zalicza obowiązkowo 270 godzin, z czego 180 godzin to zajęcia obowiązkowe, a 90 – konwersatoria wybrane z oferty Zakładu (jest to pula wchodząca w skład 540 godzin zajęć do wyboru/bloków tematycznych przewidzianych w programie studiów II stopnia i obowiązujących wszystkich studentów).

Specjalizacja „Teatr w kulturze” – rok I (2016/2017) semestr I
Specjalizacja „Teatr w kulturze”
terminy zajęć
rodzaj zajęć
sposób zaliczenia
punkty ECTS
Razem90 godz. (60 obowiązkowych + 30 do wyboru)9 ECTS
dr A. Chałupnik, Poetyka kulturowa teatru – teatr elżbietańskiśroda, 9:45, s. 730 godz. konw.ZAL3 ECTS
Medialność w kulturze współczesnej -
ekwiwalent zajęć Ciało w archiwum
dr Dorota Sosnowska, środa, 13:15, s. 8 lub
dr Piotr Morawski, Katarzyna Dudzińska, piątek, 13:15, s. 8 lub
dr Ewelina Godlewska-Byliniak, czwartek, 16:45, s. 9 (II semestr)
30 godz. konw.ZAL3 ECTS
Konwersatorium do wyboru:30 godz. konw.ZAL3 ECTS
dr A. Chałupnik, Teatr i feminizm Iśroda, 11.30, s. 8
prof. Wojciech Dudzik, Maska w kulturze współczesnej: obrzęd – karnawał – teatr – zabawa – sztukaśroda, 11:30, s. 7
dr Ewelina Godlewska-Byliniak, Głos kobiecy i jego teatralne reprezentacjeczwartek, 16:45, s. 9
dr Ewelina Godlewska-Byliniak, Inne ciała – (re)prezentacje cielesności nienormatywnych we współczesnym teatrzewtorek, 11:30, s. 8
dr Mateusz Kanabrodzki, Scène à lʼitalienne – teatr XVI i XVII wiekuśroda, 11:30, s. 10
prof. Leszek Kolankiewicz, Grotowski w praniuczwartek 15:00, s. 3
dr Dorota Sosnowska, Socrealizm w teatrze: ciało, pamięć, politykapiątek, 13:15, s. 10
Specjalizacja „Teatr w kulturze” – rok I (2016/2017) semestr II
Specjalizacja „Teatr w kulturze”
terminy zajęć
rodzaj zajęć
sposób zaliczenia
punkty ECTS
Razem90 godz. (60 obowiązkowych + 30 do wyboru) 9 ECTS
dr Dorota Sosnowska, Poetyka kulturowa teatru – commedia dell'artepiątek, 13:15, s. 830 godz. konw.ZAL3 ECTS
Medialność w kulturze współczesnej (warsztat) - ekwiwalent zajęć Nowe media w sztuce30 godz. konw.ZAL3 ECTS
Konwersatorium do wyboru:30 godz. konw.ZAL3 ECTS
dr Agata Chałupnik, Teatr i feminizm IIśroda, 9.45, s. 7
dr Ewelina Godlewska-Byliniak, Melancholia: filozofia, estetyka, teatrczwartek, 16:45, s. 9
dr Mateusz Kanabrodzki, Fragmenty dyskursu miłosnego o piłce nożnejśroda, 11:30, s. 10
prof. Leszek, Kolankiewicz, Widowiska transowe: vodou i candombléczwartek 15:00, s. 3
dr Dorota Sosnowska, Reczy czy przedmioty – materia i materialność w performansie i teatrześroda, 13:15, s. 8
dr Dorota Sosnowska, Czarna skóra, białe maski – performans i rasaśroda, 11:30, s. 8
Specjalizacja „Teatr w kulturze” – rok II (2016/2017) semestr III
Specjalizacja „Teatr w kulturze”
terminy zajęć
rodzaj zajęć
sposób zaliczenia
punkty ECTS
Razem60 godz. (30 obowiązkowych + 30 do wyboru)6 ECTS
dr Piotr Morawski, Poetyka kulturowa teatru – teatr publiczny XVIII w. piątek, 11:30, s. 8
30 godz. konw.ZAL3 ECTS
Konwersatorium do wyboru:30 godz. konw.ZAL3 ECTS
dr A. Chałupnik, Teatr i feminizm Iśroda, 11.30, s. 8
prof. Wojciech Dudzik, Maska w kulturze współczesnej: obrzęd – karnawał – teatr – zabawa – sztukaśroda, 11:30, s. 7
dr Ewelina Godlewska-Byliniak, Głos kobiecy i jego teatralne reprezentacjeczwartek, 16:45, s. 9
dr Ewelina Godlewska-Byliniak, Inne ciała – (re)prezentacje cielesności nienormatywnych we współczesnym teatrzewtorek, 11:30, s. 8
dr Mateusz Kanabrodzki, Scène à lʼitalienne – teatr XVI i XVII wiekuśroda, 11:30, s. 10
prof. Leszek Kolankiewicz, Grotowski w praniuczwartek 15:00, s. 3
dr Dorota Sosnowska, Socrealizm w teatrze: ciało, pamięć, politykapiątek, 13:15, s. 10
Specjalizacja „Teatr w kulturze” – rok II (2016/2017) semestr IV
Specjalizacja „Teatr w kulturze”
terminy zajęć
rodzaj zajęć
sposób zaliczenia
punkty ECTS
Razem30 godz. (obowiązkowych)3 ECTS
dr Agata Łuksza, Poetyka kulturowa teatru – popularne gatunki teatru i widowisk w XIX w. środa, 11.30, s. 7 30 godz. konw.ZAL3 ECTS

OPIS ZAJĘĆ OBOWIĄZKOWYCH

I rok specjalizacji
(I semestr)

dr Agata Chałupnik
Poetyka kulturowa teatru – teatr elżbietański

W toku zajęć Poetyka kulturowa teatru – teatr elżbietański przewidziane jest wstępne rozpoznanie kluczowych założeń metodologicznych wypracowanych między innymi na gruncie refleksji na temat epoki elżbietańskiej, których znajomość pogłębiać się będzie w sposób naturalny wraz z lekturą kolejnych tekstów, jako że w dużej mierze wyrastają one z tych metodologii (poetyka kulturowa, nowy historycyzm, materializm kulturowy). Główny punkt ciężkości położony będzie jednak na rozpoznawanie związków konkretnych praktyk teatralnych z różnymi aspektami życia społecznego, a zatem na refleksję na temat teatru elżbietańskiego jako zjawiska zanurzonego w kulturze, rodzącego się w toku procesów kulturowych, przemian politycznych, ekonomicznych, ideologicznych i obyczajowych. Uzupełnieniem refleksji metodologicznej i historycznokulturowej będzie próba interpretacji wybranych współczesnych inscenizacji szekspirowskich.


Medialność w kulturze współczesnej

 

I rok specjalizacji 

(II semestr) 

dr Dorota Sosnowska
Poetyka kulturowa teatru – commedia dell’arte

Kiedy mowa o commedii dell’arte – zauważa Ferdinando Taviani – trzeba zawsze pamiętać, żeby oddzielić to, co jest jej mitologią, od tego, co wie o niej historia. Mit mówi, że był to teatr popularny, spontaniczny, oparty na improwizacji i niczym nieskrępowanej wyobraźni, wystawiany na świeżym powietrzu, grany na targach, placach, ulicach, który przykuwał uwagę przypadkowych przechodniów. Według tych wyobrażeń aktor dell’arte był zrośnięty nierozerwalnie ze swoją postacią – „maską”. Wiedza historyczna wprowadza do tego obrazu znaczące korekty. Podążając za myślą Tavianiego, trzeba założyć, że commedia dell’arte nie powinna być rozumiana jako ściśle określony gatunek teatru europejskiego, a przynajmniej nie tylko w ten sposób. Jeśli commedia dell’arte została za taki gatunek uznana, to stało się to retrospektywnie, w wyniku wtórnej, sentymentalnej recepcji, wysiłku mitologizacji, pracy zbiorowej pamięci, która bardziej miała charakter kreacji niż rekonstrukcji. W swym źródłowym kulturowym kontekście commedia jest po prostu synonimem teatru, a arte oznacza kunszt w najrozmaitszych dziedzinach publicznej ekspresji, poczynając od poezji, przez muzykę, taniec, aż do popisów akrobatycznych., które ją powołały do życia, zapowiada heterogeniczność form teatru europejskiego. Refleksja podejmowana w ramach działu obejmować będzie z jednej strony nowoczesny mit commedii dell’arte, na czele z jego kanonicznymi ujęciami, którego wykładnię znajdujemy w szeregu wizjonerskich osiągnięć z okresu wielkiej reformy teatru i późniejszych awangard, z drugiej zaś – podejmowane z pozycji najnowszego stanu wiedzy na temat kształtowania się nowożytności próby rewizji tego mitu. Innymi słowy przedmiotem refleksji podejmowanej w tym dziale będzie zarówno modernistyczna maska commedii dell’arte, jak i współczesne próby jej rozbijania, niemniej zresztą niż tamta mitologizacja owocne dla praktyki teatralnej, zważywszy na takie współczesne reinterpretacje tradycji commedii dell’arte, jak teatr Dario Fo czy całokształt działalności Odin Teatret i Eugenia Barby.


mgr Agnieszka Sosnowska

Nowe media w sztuce (warsztat): Inne tańce


II rok specjalizacji

(III semestr)

dr Piotr Morawski
Poetyka kulturowa teatru – teatr publiczny XVIII w.

Wiek XVIII zajmuje uprzywilejowane miejsce w historii teatru. To dopiero wtedy, na dobre, teatr na kontynencie nabiera cech instytucji życia publicznego – i jako taki właśnie będzie analizowany na zajęciach. Nie tylko zresztą jako instytucja życia publicznego, ale również jako instytucja konstytuowania się życia publicznego i zdefiniowanego przez Richarda Sennetta człowieka publicznego jako takiego.

 


II rok specjalizacji

(IV semestr)

dr Agata Łuksza
Poetyka kulturowa teatru – popularne gatunki teatru i widowisk w XIX wieku

Zajęcia proponują narrację alternatywną wobec tradycyjnej narracji historycznoteatralnej. Nowe pokolenie historyków teatru traktuje popularne gatunki teatru i widowisk w XIX wieku – takie jak wodewil, melodramat, music-hall czy cyrk, które – jako gatunki komercyjne, często zbiorowego autorstwa, nie cieszyły się do tej pory zainteresowaniem badaczy – za znakomity wziernik w przemiany obyczaju i stylu życia, zarówno elit, jak emancypujących się klas niższych. Popularne gatunki teatralne i rozmaite społeczne praktyki towarzyszące chodzeniu do teatru, zarówno wyrażają rodzącą się „kulturę spektaklu”, jak i wzmacniają tendencje w kulturze, które są jej źródłem. W teatrze i poprzez teatr można także znakomicie zobaczyć konsekwencje podwójnej moralności obowiązującej w życiu społecznym, co wyraża się tak w sytuacji aktorek, jak kobiet na widowni lub zdążających do teatru. W XIX wieku przestrzeń publiczna zarezerwowana jest dla mężczyzn, kobiety funkcjonują w niej na specjalnych prawach – teatr zatem musi zostać przekształcony w przestrzeń quasi-domową, żeby kobiety mogły tam bezpiecznie i legalnie przebywać. Równocześnie jednak teatr w XIX wieku jest niezwykle ważną przestrzenią emancypacji kobiet i ważnym miejscem kształtowania się nowoczesnej europejskiej tożsamości.

 

KONWERSATORIA DO WYBORU

W każdym roku Zakład będzie oferował kilka konwersatoriów – w zależności od możliwości obsadowych. Konwersatoria będą dostępne dla wszystkich studentów IKP, z pierwszeństwem zapisu dla studentów specjalizacji

Konwersatoria w roku 2016/2017:


Semestr zimowy:


Dr Agata Chałupnik

Teatr i feminizm I 

Krytyka feministyczna w ciągu ostatnich kilkunastu lat stała się uznanym narzędziem badawczym w wielu gałęziach polskiej humanistyki: ukazują się stopniowo przekłady klasycznych tekstów, powstają oryginalne prace, wykorzystujące narzędzia krytyki feministycznej w historii sztuki, historii literatury czy filmoznawstwie. W polskiej nauce o teatrze ta perspektywa pojawia się natomiast ciągle marginalnie, a w obiegu naukowym i dydaktycznym nie ma podstawowych nazwisk i tekstów dla genderowo zorientowanej historii czy teorii teatru. W polskich pracach z tej dziedziny dominują dotychczas narzędzia teoretyczne zapożyczone z feministycznych badań literackich bądź filmoznawczych, i tym samym nie do końca uwzględniające specyfikę medium teatralnego. Planowane zajęcia mają na celu wypełnienie tej luki. Zapoznamy się z podstawowymi (głównie anglojęzycznymi) teoretycznymi tekstami z dziedziny feministycznie zorientowanych badań nad teatrem oraz z wybranymi zjawiskami z historii feministycznego teatru i dramatu. Planowana kontynuacja w II semestrze będzie miała bardziej analityczny charakter.


prof. Wojciech Dudzik
Maska w kulturze współczesnej: obrzęd – karnawał – teatr – zabawa – sztuka

Zajęcia poświęcone obecności maski we współczesnej kulturze europejskiej: w obrzędzie, karnawale, teatrze, zabawie i sztuce.

Inaczej niż w większości ośrodków badań i refleksji nad kulturowym znaczeniem maski, punkt ciężkości tych zajęć nie będzie spoczywał na pochodzeniu maski i jej reprezentacjach w kulturach przedpiśmiennych, antycznych i pozaeuropejskich, ale na posługiwaniu się maską współcześnie, na funkcjach użycia maski w różnych sferach kultury. Pojęcie maski rozumieć się tu będzie wąsko: jako przedmiotu materialnego i przedmiotu performatywnego, tzn. mającego konkretny wpływ na zachowania noszącego maskę człowieka.

Przedmiotem zajęć będzie maska realna, a nie metaforyczne użycie tego pojęcia w naukach socjologicznych czy w psychologii.

Punktem wyjścia zajęć będzie refleksja fenomenologiczna, umożliwiająca prezentację słabo obecnych na gruncie polskim najważniejszych koncepcji teoretycznych i prześledzenie historycznych przemian znaczenia maski. Następnie skoncentrujemy się na wyróżnikach współczesnej maski oraz postawimy pytania, co dzisiaj jest maską i co/kto o tym decyduje; jak wytwarzane są współczesne maski; w jakich okolicznościach są używane; jakie pełnią funkcje i jaki jest ich potencjał performatywny w różnych obszarach kultury. Zajęcia czerpać będą z efektów badań prowadzonych równolegle przez zespół IKP pod kierunkiem prowadzącego, które zmierzać będą do wypracowania nowej typologii maski.

Na kolejnych zajęciach scharakteryzowane zostaną maski występujące współcześnie w obszarze obrzędu i neoobrzędu, karnawału, performansu politycznego, kultury popularnej, teatru i sztuki.

dr Ewelina Godlewska-Byliniak
Głos kobiecy i jego teatralne reprezentacje

Zajęcia poświęcone kategorii głosu i koncepcji podmiotowości wychodzącej od refleksji na temat głosowości. Punktem wyjścia będzie szeroka refleksja na temat głosu w humanistyce współczesnej (filozofii, psychoanalizie, antropologii), sposobów jego ujęcia i kontekstów, w których jest umieszczany (metafizyka, cielesność, polityka). Natomiast szczególnym przedmiotem namysłu będzie głos kobiecy i jego artystyczne (z naciskiem na teatralne) reprezentacje. Poszukiwanie kobiecego podmiotu wokalicznego zakłada krytyczne przyjrzenie się klasycznym opozycjom przeciwstawiającym logos i głos, język i ciało, wnętrze i zewnętrze. Refleksji teoretycznej towarzyszyć będzie analiza wybranych praktyk artystycznych i utworów, dla których głos jest nie tylko podstawowym środkiem wyrazu, ale kategorią, która podlega problematyzacji.

 

dr Ewelina Godlewska-Byliniak
Inne ciała – (re)prezentacje cielesności nienormatywnych we współczesnym teatrze

Konwersatorium poświęcone odmienności fizycznej, czy szerzej – psychofizycznej we współczesnym teatrze, dla której punktem wyjścia będzie refleksja na temat takich zjawisk i widowisk, jak cyrk, jarmarki osobliwości czy freak shows, które szczyt popularności zyskały w drugiej połowie XIX w. Przedmiotem zainteresowania będzie z jednej strony ciało i cielesność, z drugiej praktyki definiowania i oznaczania odmienności, inności, nienormatywności.


dr Mateusz Kanabrodzki

Scène à l’italienne – teatr XVI i XVII wieku


prof. Leszek Kolankiewicz

Grotowski w praniu


dr Dorota Sosnowska

Socrealizm w teatrze: ciało, pamięć, polityka

Socrealizm w historii kultury polskiej, choć dobrze opisany i rozpoznany, wciąż jest traktowany wyłącznie w kategoriach politycznej opresji i ideologicznego zawłaszczenia sztuki. W ramach zajęć przyjrzymy się na nowo socrealistycznym sztukom, dramatom, filmom, obrazom, by odpowiedzieć sobie na pytanie, jak dzisiaj można je czytać i interpretować, i co to wnosi do rozumienia współczesności.

 

Semestr letni:

dr Agata Chałupnik
Teatr i feminizm II

 

dr Ewelina Godlewska-Byliniak
Melancholia: filozofia, estetyka, teatr

Zajęcia poświęcone są zagadnieniu melancholii rozpatrywanemu z kilku perspektyw: historycznokulturowej, filozoficznej, estetycznej, psychoanalitycznej, antropologicznej, teatralnej. W ramach konwersatorium analizować będziemy poszczególne teksty teoretyczne poświęcone melancholii i zjawiskom jej pokrewnym, takim jak spleen, weltschmerz, depresja, w odniesieniu do konkretnych zjawisk kulturowych, poszczególnych dzieł sztuki i działań artystycznych, w których melancholia zyskuje swój wyraz.

 

dr Mateusz Kanabrodzki
Fragmenty dyskursu miłosnego o piłce nożne

 

prof. Leszek Kolankiewicz
Widowiska transowe: vodou i candomblé


dr Dorota Sosnowska

Rzeczy czy przedmioty – materia i materialność w performansie i teatrze

Zajęcia dotyczyć będą problemu materialności we współczesnym teatrze i performansie. Wychodząc od sformułowanego przez Martina Heideggera rozróżnienia na rzeczy i przedmioty zbadamy, jaką formę obecności zyskuje materia na scenie, w działaniu, w kontekście ludzkiego ciała, ale także pamięci i historii uruchamianej poprzez to działanie.


dr Dorota Sosnowska

Czarna skóra, białe maski – performans i rasa

Punktem wyjścia dla zajęć będzie słynny tekst Franza Fanona, którego tytuł jest także tytułem zajęć. Pisząc, że czarność jest wytworem białości, że czarna skóra, nie byłaby czarna, gdyby nie konfrontacja z białą skórą, Fanon otwiera możliwość myślenia o rasie w kategoriach performatywnych. Śledząc rozwój myśli z zakresu tak zwanych black studies, przyglądając się historii ruchu emancypacji Afroamerykanów oraz analizując różne, także polskie, artystyczne wcielenia czarności i rasy, będziemy formułować i rozpatrywać związek między rasą a performansem.

Instytut Kultury Polskiej
Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
tel.+48 22 552 03 24
22 552 26 04

Uniwersytet Warszawski
ul. Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
tel. +48 22 552 00 00
NIP 525-001-12-66

Wydział Polonistyki

Projekt i realizacja:
rzeczyobrazkowe.pl