Kultury miejskie Europy Środkowej

Zapisy na specjalizację rozpoczną się 24 września i potrwają do 3 października 2018. Listy przyjętych zostaną ogłoszone 5 października 2018. Zapisy mailowe wysyłać na adres opiekunki specjalizacji, dr Weroniki Parfianowicz.

Specjalizacja umożliwi studentkom i studentom poszerzenie wiedzy na temat ujmowanej wielowymiarowo miejskiej rzeczywistości: jej architektury i urbanistyki, społecznej dynamiki, lokalnych uwarunkowań. Dostarczy im teorii i narzędzi przydatnych do badania miejskich ekosystemów, obrazów i narracji na temat miast tworzonych w różnych obiegach kultury oraz różnorodnych praktyk ich mieszkańców, w tym również praktyk artystycznych związanych z tą przestrzenią. Umożliwi też namysł nad miastem jako przestrzenią konfliktów ekonomicznych, społecznych, politycznych i etnicznych, oraz nad funkcjonowaniem instytucji odpowiedzialnych za współkształtowanie miejskiej przestrzeni. Głównym obszarem naszych badań jest obszar Europy Środkowej.

Ważnym elementem specjalizacji będzie uwzględnienie w praktyce badawczej obszarów, które przekraczają granice miasta, które odbiegają od miejskiego mikrokosmosu, a jednocześnie pozostają z nim w ścisłym związku, a więc przestrzeni wsi, prowincji, terenów niemiejskich (wchłanianych przez miasta w procesie urbanizacji), przede wszystkim zaś obszarów, w których środowisko naturalne nie zostało jeszcze w pełni przez człowieka zagospodarowane: gór, jezior, lasów i wszystkiego tego, co określamy z różnymi zastrzeżeniami mianem „dzikiej przyrody”. Rozszerzenie problematyki na obszary pozamiejskie pozwoli nam lepiej scharakteryzować wielowymiarowość doświadczenia miejskiego i uchwycić różnice w praktykach życia codziennego wielkich miast i małych ośrodków miejskich.

 

Dlaczego Europa Środkowa?

Choć dyskusje nad definiowaniem pojęcia Europy Środkowej nie cichną, wydaje się, że właśnie kwestie związane z kulturą miejską, z fenomenami architektonicznymi, urbanistycznymi i społecznymi pozwalają wyodrębnić ten region Europy jako przestrzeń, której mieszkańcy dzielą szereg podobnych historycznych doświadczeń. W ramach specjalizacji studentki i studenci będą mogli więc wybierać zajęcia ukazujące w komparatystycznym ujęciu kultury miejskie tego obszaru. Będziemy się również starali stworzyć własną mapę Europy Środkowej, w której ważną rolę odgrywać będzie kierunek północny – zwłaszcza związek tego regionu z obszarem nadbałtyckim. Tematami zajęć będą też wewnętrzne podziały tego obszaru, idące w poprzek podziałów geopolitycznych: środkowoeuropejskie regiony, pogranicza, alternatywne sposoby wytwarzania map Europy Środkowej a także same mapy widziane jako medium. Istotny w tym kontekście będzie również namysł nad wielokulturowością (współczesną i historyczną) tego regionu, sposobami jej badania i upamiętniania oraz współczesnymi konfliktami powstającymi na tym tle. Studenci i studentki specjalizacji będą mieli okazję wziąć udział w międzynarodowych i zagranicznych projektach, np. szkołach letnich.

 

Założenia:

Specjalizacja jest przeznaczona szczególnie dla absolwentów i absolwentek studiów I stopnia na kierunkach humanistycznych (kulturoznawstwo, historia, historia sztuki, filologia), społecznych (socjologia, socjologia stosowana) i technicznych (architektura, urbanistyka, architektura krajobrazu).

Specjalizacja wyrasta z doświadczeń oraz indywidualnej i zespołowej praktyki badawczej członków i członkiń Pracowni Studiów Miejskich. Zajęcia będą prowadzić uznani dydaktycy i badacze kultury miejskiej, mający w swoim dorobku publikacje nagradzane przez gremia naukowe, instytucje kultury oraz urzędników miejskich, tacy jak dr hab. Agnieszka Karpowicz, prof. UW, dr Weronika Parfianowicz, dr Piotr Kubkowski, dr Włodzimierz Karol Pessel, dr Igor Piotrowski, mgr Anna Gańko.

Specjalizacja ma charakter interdyscyplinarny i będziełączyćwymiar teoretyczny z praktycznym: w jej ramach studenci i studentki zdobywaćbędąnarzędzia metodologiczne i interpretacyjne przydatne do badania miejskiej rzeczywistości; będąbrali udziałw zajęciach konwersatoryjnych i warsztatowych, a także w wyjazdach naukowych, stażach i projektach umożliwiających zdobycie doświadczenia w prowadzeniu własnych badań, działańspołecznych czy współpracy z instytucjami zajmującymi sięmiejskątematyką. Uczestniczki i uczestnicy będą mogli wziąć udział w warsztatach współorganizowanych z Wydziałem Architektury Politechniki Warszawskiej, a także w międzynarodowych stażach, warsztatach i szkołach letnich organizowanych we współpracy z zagranicznymi ośrodkami (Uniwersytet Masaryka w Brnie, Uniwersytet Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, Uniwersytet Wiedeński).

Programy poszczególnych zajęć i konwersatoriów powiązane są z projektami badawczymi członków i członkiń PSM i wraz z nimi ewoluują, dzięki czemu studenci i studentki będą za angażowani i zaangażowane w realizację większych projektów naukowych. Udziałw zajęciach będzie sięteżczęsto łączyłz przeprowadzeniem indywidualnych lub zespołowych projektów badawczych, zakończonych wystawą(warsztaty mgr Anny Gańko) lub publikacją tekstów popularnonaukowych (blog „Kultura Mieszkania”prowadzony wspólnie ze studentami w ramach zajęćJak żyćw małym mieszkaniu?). Uczestnicy i uczestniczki specjalizacji będąangażowani w badania i projekty realizowane przez PSM: w organizacjęcorocznych sesji Humanistyczne Perspektywy Badania Miasta i udziałw nich, w przygotowywanie wystaw realizowanych przez członków i członkinie PSM we współpracy z miejskimi muzeami i instytucjami kultury, w planowanie działańedukacyjnych i popularnonaukowych.

 

Program:

Specjalizacja obejmuje 240 godz. zajęć (180 godz. dla I roku specjalizacji, 60 godz. dla II roku) podzielonych na bloki. Blok teoretyczny obejmuje zajęcia dostarczające niezbędnej wiedzy z obszaru urban studies i innych nurtów metodologicznych przydatnych w badaniu miejskiej problematyki. Blok „Miasta i regiony”obejmuje konwersatoria, warsztaty i objazdy naukowe umożliwiające bliższe poznanie konkretnych przestrzeni miejskich. Blok „Praktyki”to konwersatoria poświęcone różnym fenomenom życia codziennego i wielowymiarowej miejskiej rzeczywistości–poświęconych zarówno procesom historycznym, jak i współczesnym zjawiskom.

Każdy uczestnik specjalizacji zrealizuje 90 godz. zajęć z bloku teoretycznego, resztę stanowić będą wybrane w proporcjach zgodnych z preferencjami i zainteresowaniami zajęcia konwersatoryjne i warsztatowe z bloków „Miasta i regiony” i „Praktyki”, przy czym każdy uczestnik powinien zrealizować przynajmniej 30 godz. zajęć z każdego z tych bloków. Dodatkowo, uczestnicy zrealizują 15 godz. stażowych, w wybranej formie (np. udział w warsztatach, szkole letniej, dodatkowym objeździe naukowym, stażu w miejskiej instytucji kultury itp., współorganizacja sesji HPBM – do zrealizowania na I lub II roku specjalizacji).

Rok I, semestr I
Zajęcia forma zaliczenia ECTS
Wprowadzenie do studiów miejskich 30 h zaliczenie 4
objazd naukowy, 15 h zaliczenie 2
konwersatorium lub warsztat z bloku „Miasta i regiony” lub „Praktyki” 30 h zaliczenie 3
łącznie: 75 h 9
Rok I, semestr II
Zajęcia forma zaliczenia ECTS
Wprowadzenie do studiów miejskich 30 h egzamin 4
Warsztat metodologiczny „Narracje przestrzenne”, 30 h egzamin 4
konwersatorium lub warsztat z bloku „Miasta i regiony” lub „Praktyki” 30 h zaliczenie 3
łącznie: 90 h 11

 

Rok II, semestr I
Zajęcia forma zaliczenia  ECTS
Historia obcej kultury środkowoeuropejskiej, 30 h egzamin 4
konwersatorium lub warsztat z bloku „Miasta i regiony” lub „Praktyki” 30 h zaliczenie 3
łącznie: 60 h 7

 

Dodatkowo: 15 godzin – udział w stażu, wyjeździe zagranicznym, warsztatach, szkole letniej, dodatkowym objeździe, współorganizacja HPBM – do zrealizowania na I lub II roku specjalizacji (2 ECTS)

 

Bloki zajęć

 

Blok teoretyczny:

 

  • dr Włodzimierz Pessel, Wprowadzenie do studiów miejskich. Teorie i metody, (60 h: 30+30, I rok specjalizacji, I i II semestr), obowiązkowe:

Wprowadzenie do studiów miejskich.Zajęcia służą omówieniu rozmaitych podejść do problematyki miasta, gdzie przez studia miejskie nie rozumie się wyłącznie anglosaskich Urban Studies, lecz panoramę orientacji i prądów w badaniu miejskości, architektury i urbanistyki, tak w kraju, jak i na świecie, z uwzględnieniem polskich tradycji socjologii miasta, kulturowych studiów miejskich, geografii humanistycznej, psychologii miasta, ruchów miejskich, lokatorskich i aktywizmu dającego się najkrócej opisać hasłem prawa do miasta itd. Zajęcia stanowią zatem wstęp do pozostałych zajęć specjalizacyjnych, zarazem ich heurystyczną i dziedzinową klamrę. Kurs składa sięz dwóch bloków: teoretycznego i metodologicznego, przy czym nie sąone rozdzielane arytmetycznie na dwa semestry; dzięki temu panoramicznemu spojrzeniu ujawniająsięsposoby łączliwości teorii z ich aplikacjami, metodami takimi jak ankiety, etnografie, obserwacje i eksploracje przestrzenne, psychoanaliza przestrzeni, analiza audiosfery, analiza szaty informacyjnej wielkiego miasta. Jeśli jednak można by wskazaćróżnicępomiędzy tematami dominującymi w pierwszym i drugim semestrze, to po przeglądzie w semestrze zimowym krajowego i zagranicznego spektrum studiów miejskich, w semestrze letnim następuje przeniesienie ciężaru na krytykęarchitektury i urbanistyki. Przy tym poszczególne ujęcia teoretyczne, jak i propozycje metodologiczne, podlegająkonfrontacji z wybranymi „przypadkami testowymi”, materiałem faktograficznym („kejsami”) pochodzącym z kręgu kulturowego i geograficznego będącego przedmiotem zainteresowania na specjalizacji: Warszawy i Europy Środkowo-Wschodniej. Wprawdzie kurs zostałpomyślany jako trwające przez dwa semestry ćwiczenia, pod względem trybu realizacji przypomina seminarium. Akcent pada na sumienność w lekturze, dojrzałą krytyczną dyskusję, w efekcie wykuwanie się stanowisk własnych, oprócz wypracowywania wielodziedzinowego aparatu teoretycznego dla badań miejskich w ramach studiów Europy Środkowo-Wschodniej.

 

  • dr hab. Agnieszka Karpowicz,  Warsztat metodologiczny Narracje przestrzenne(30 h, I rok specjalizacji, II semestr), obowiązkowe:

Warsztat przygotowuje do analizy narracji, wypowiedzi i dyskursów przestrzennych i prezentuje podstawowe metody badania relacji między przestrzenią (miejscem, miastem i in.) a jej językowymi i tekstowymi reprezentacjami. Jego przedmiotem będą zarówno narracje artystyczne, jak i literatura faktu, narracje przewodnickie, dyskurs instytucji miejskich, ale i opowieści oddolne użytkowników danej przestrzeni. Interesować nas będą więc teksty o realnej przestrzeni, przestrzeń jako jeden z wymiarów tekstów i sposoby jej językowego modelowania, a także sprawcze i performatywne wymiary dyskursów jako sposobów działania w realnej przestrzeni miast i regionów oraz teksty realnie funkcjonujące w przestrzeniach publicznych. Materiał analityczny stanowiły będą narracje poświęcone przestrzeniom środkowoeuropejskim, każdorazowo analizie towarzyszyły będą teksty teoretyczne, prezentujące jedną z podstawowych metod badania realnych przestrzeni czy ośrodków miejskich lub nie-miejskich przez pryzmat narracyjny.

 

Blok Miasta i regiony:
  • dr hab.Agnieszka Karpowicz, Mazury laboratorium(30 h)

Cykliczne zajęcia poświęcone co roku innemu problemowi związanemu z kulturowącharakterystykąMazur na mapie Polski XX i XXI w. Jedno terytorium ma stać się docelowo laboratorium historii kultury środkowoeuropejskiej tego okresu (z uwzględnieniem lokalnego kontekstu mazurskiego) i najważniejszych doświadczeń związanych z procesami geopolitycznymi (przesiedlenia i przesuwanie granic państwowych), napięciami i konfliktami (wielokulturowość pogranicza), wyjałowieniem etnicznym powojennej Polski, przemilczeniem istnienia pewnych grup etnicznych (Mazurzy). Procesy te śledzone będąw perspektywie antropologii codzienności, kolejne cykle poświęcimy m.in.: turystyce, przyrodzie (równieżjako kapitałowi kulturowemu) i politykom ekologicznym, kulturze kulinarnej, sposobom zamieszkiwania i politykom mieszkaniowym, krajobrazowi kulturowemu ze szczególnym uwzględnieniem zarówno zabytków i sposobów (nie)kultywowania dziedzictwa kulturowego regionu (pruskiego, krzyżackiego, mazurskiego), ale i losów powojennych PGR-ów, a także historii mówionej, dającej wgląd w codzienne życie mieszkańców czy literaturze regionu lub reporterskim narracjom o Mazurach. Konwersatorium pozwoli więc przyjrzeć się kolejnym sposobom symbolicznego i realnego zagospodarowywania terytorium w XX i XXI w., ukazując polskie praktyki kulturowe na „ziemiach pozyskanych” (również w kontekście komparatystycznym), na tle geopolitycznych przemian (od I wojny światowej przez 1945 r. czy przełom 1989 r.).

 

  • dr Włodzimierz Pessel, dr Igor Piotrowski, Warsztat Warszawski (60 h)

Kontynuacja zajęćprowadzonych w IKP pod patronatem Pracowni Studiów Miejskich od wielu sezonów. O specyfice ich profilu decyduje m. in. to, że nie jest to varsavianistyczny warsztat, ale warszawski z nazwy i istoty; w tradycjach PSM leży ujmowanie kultury Warszawy przez pryzmat tradycji wynajdywanych, a osiąganie dystansu kulturoznawczego – poprzez nieuleganie ani stołecznym nostalgiom, ani prospektywnym gorączkom. Szczegółowy program kształtowany jest dorocznie, w trakcie trwania semestrów. Dostosowujemy siębowiem do rytmów i ujawniających sięproblemów życia w Warszawie. Staramy sięnadążaćza najnowsząliteraturąprzedmiotu (varsavianistyczną, akademicką, beletrystyką) i przyglądaćsięaktualnym wydarzeniom, sytuując je jednakże w gęstych kontekstach tradycji i praktyk poświadczonych w historii kultury. Zajęcia mającharakter warsztatowo-empiryczny, informacje w sylabusach należy traktowaćzawsze jako ramowe, zwłaszczaże częśćzajęćodbywa sięw terenie (wizje terenowe, wizyty w instytucjach miejskich) lub ma charakter spotkania z gościem. Na przykład, w roku akademickim 2016/17 położyliśmy nacisk na najnowsze varsaviana, opracowania starsze pozostały na drugim planie. W sezonie akademickim 2017/18 warsztat odbywałsięnatomiast w zmienionej formule dwudzielnej. W I semestrze (dr Pessel) poświęciliśmy uwagęprzede wszystkim zagadnieniom z zakresu antropologii codzienności, folklorystyki, marginesów kulturowych i obyczajowości. Semestr II (dr Piotrowski) wypełniły głównie rekonesanse w terenie.

 

  • dr Piotr Kubkowski, dr Weronika Parfianowicz, Objazd naukowy (15 h) 

Objazdy mają profil historyczno-kulturowy, są autorską propozycją odczytania konkretnego miasta i regionu w kontekście jego przeszłości (nie gardzimy również współczesnością, zwłaszcza jeśli jest ona kluczem do uchwycenia genius loci i świadectwem długiego trwania stereotypów). Ich program jest też w dużej mierze kształtowany przez studentki i studentów, głównie poprzez wybór tematów referatów (na ogół proponujemy ich znacznie więcej, niż wynosi liczba zakładanych miejsc, studenci i studentki mogą też zaproponować własny temat).Objazd składa się z referatów studentów i członków kadry, zwiedzania wybranych obiektów oraz dopowiedzeń poreferatowych i dyskusji podsumowujących wieczory problemowe (każdy dzień staramy się kończyć takim wieczorem). Możliwe są także spotkania z przedstawicielami lokalnych społeczności, artystami, badaczami itp. Objazd poprzedza i kończy spotkanie merytoryczne. Pierwsze jest formą introdukcji w problematykę, drugie formą podsumowania i wyciągnięcia wniosków na przyszłość.

 

  • dr Igor Piotrowski, Regiony – słowo, obraz, terytorium (30 h)

Trzy słowa określająsposób istnienia regionu w trójkącie między napisanym, opowiedzianym z jednej, przedstawionym, narysowanym z drugiej, a rzeczywistym i performowanym z trzeciej. Celem zajęć jest refleksja nad pojęciem regionu z punktu widzenia tak rozumianego projektu humanistycznego, szczególnie zaś następujące zagadnienia: różne rodzaje regionalizmu; kłopoty z pojęciem małej ojczyzny; krajobraz kulturowy i jego przemiany; relacyjność i skalowalność terminów centrum, peryferia, prowincja; granica jako wyobrażenie i doświadczenie; możliwość uprawiania kulturowych studiów regionalnych.

 

  • dr Weronika Parfianowicz-Vertun, Jak żyćw mieście środkowoeuropejskim (30 h)

W czasie zajęć postaramy się zrekonstruować bardziej różnorodną mapę„miast Europy Środkowej”, zastanawiając się nad tym, czy w ich kulturze, życiu codziennym ich mieszkańców, procesach urbanizacyjnych i społecznych zachodzących w ich przestrzeni w wieku XX i na początku wieku XXI znajdą się rysy, które można by uznać za wspólne i charakterystyczne dla całego regionu Europy Środkowej (Środkowo-Wschodniej). Będą nas interesować nie tylko ważne i kryzysowe momenty w historii miast środkowoeuropejskich, które odcisnęły się na ich przestrzeni oraz problemy społeczne i ekonomiczne, z którymi musiały się mierzyć, ale również- niejednokrotnie utopijne – projekty modernizacyjne, które stanowiły odpowiedź na te trudności. Będziemy poszukiwać wspólnych tropów nie tylko w trendach architektonicznych i urbanistycznych realizacjach, ale też w obyczajowości mieszkańców i praktykach życia codziennego. Będzie nas również interesować obraz Europy Środkowej tworzony przez kulturę popularną i reprezentacje miast środkowoeuropejskich tworzone w różnych obiegach i tekstach kultury: w filmach i na teledyskach, w literaturze modernistycznej i w kryminałach, w prasie i na pocztówkach.

 

  • Środkowoeuropejska kultura obca: do wyboru z puli zajęć IKP, ISZiP lub innych zajęć ogólnouniwersyteckich (Artes Liberales itp.) (30 h)

 

Blok Praktyki

 

  • dr Piotr Kubkowski, Za miasto. W kręgu nowoczesnych praktyk (poza-)miejskich(30 h)

Tematem zajęć będą nowoczesne praktyki i instytucje, które choć polegają na wykraczaniu poza granice miast, a programowo często stoją w opozycji wobec zespołów wyobrażeń związanych z miastem, to w istocie przynależą do kultury miejskiej (i logicznie z niej wynikają). Są to np.: majówki, wycieczki, wczasy, kempingi, kolonie letnie i ferie zimowe, pod- i pozamiejskie sporty itp. Te dziewiętnasto- i dwudziestowieczne zjawiska –w swoich środkowoeuropejskich formach i odmianach –analizowane i interpretowane będą m.in. w świetle socjologii turystyki i czasu wolnego, antropologicznej historii ciała oraz kulturowej historii praktyk sportowych.

 

  • dr Weronika Parfianowicz, Jak żyćw małym mieszkaniu? (30h)

Konwersatorium będzie próbą namysłu nad powojenną kulturą polską przez pryzmat mieszkaniowej problematyki. Będziemy przyglądać się różnym przedsięwzięciom społeczno-ekonomicznym, które stawiały sobie za cel rozwiązanie „kwestii mieszkaniowej” (np. spółdzielniom mieszkaniowym) jak również projektom urbanistycznym, które w kolejnych dziesięcioleciach dostarczyć miały odpowiednich zasobów mieszkaniowych – poczynając od powojennej odbudowy, przez wielkie założenia osiedlowe epoki gierkowskiej po współczesną politykę przestrzenną developerów. Skupimy się przede wszystkim na kontekście miejskim i specyficznej sytuacji mieszkaniowej, jaką jest „mieszkanie w bloku”, ale będziemy też zastanawiać się nad innymi, współistniejącymi lub alternatywnymi modelami mieszkania.

Będzie nas interesować nie tylko polityka mieszkaniowa, ale też – a może przede wszystkim – sfera życia codziennego, sposobów zagospodarowywania, oswajania i urządzania przestrzeni mieszkania przez ich mieszkańców. Będziemy się zastanawiać nad zmieniającą się estetyką, modami, praktykami charakterystycznymi dla „życia w mieszkaniu”, nad relacjami rodzinnymi i sąsiedzkimi współwytwarzanymi przez tę przestrzeń, nad sposobami radzenia sobie z różnymi jej mankamentami.

 

  • mgr Kornelia Sobczak, Miasto i wojna (30 h)

Zajęcia byłyby próbąuchwycenia specyfiki doświadczenia wojny w mieście. Głównych przypadków i tematów do analizy dostarczy II wojna światowa i Warszawa, chciałabym jednak dokonać kilku wycieczek poza kontekst polski, a historycznie – zarówno w przeszłość, jak i do czasów bardziej współczesnych (Sarajewo? Aleppo?). Splot doświadczenia miejskiego z doświadczeniem wojennym będzie wehikułem umożliwiającym nowe spojrzenie i, być może, nowy rodzaj opowieści o polskim (choć nie tylko polskim) doświadczeniu II wojny światowej. Stawiam tu dwa, wzajemnie napędzające się, pytania badawcze: czym dla praktyk życia miejskiego sądziałania wojenne i co to znaczy prowadzićwojnęw mieście? Chciałabym żeby zajęcia miały charakter konwersatoryjno-warsztatowy, to znaczy, aby były nie tylko przeglądem teorii i stanu badań, ale wspólnym namysłem nad kategoriami porządkującymi, czy przewodnimi, takimi jak: codzienność – co oznacza ona w warunkach wojennych?; okupacja –co to za rodzaj wojennej (nie)codzienności? Przyjrzymy siętakże specyficznie miejskim doświadczeniom wojennym: oblężeniu, bombardowaniu, walkom ulicznym, ze szczególnie uważnąi nieufnąanaliząjęzyka, jakim opowiada sięo walkach miejskich i o działaniach wojennych w ogóle. Jednocześnie, opowiadanie o wojnie z perspektywy miejskiej pozwoli zaistnieć w historii grupom i praktykom wciąż marginalizowanym w narracjach wojennym: kobietom, dzieciom, cywilom, praktykom zdobywania żywności i przedmiotów codziennego użytku, sposobom przeżywania, działalności społecznej i opiekuńczej. Źródeł dostarczą: literatura dokumentu osobistego i literatura piękna, dokumenty, mapy, plany, filmy zarówno dokumentalne, jak i fabularne, opracowania historyczne.

 

  • mgr Anna Jaroszuk, mgr Karolina Wróbel-Bardzik, Zwierzęta w przestrzeni nowoczesnego miasta: wiek XIX i XX (30 h)

Zajęcia będą poświęcone analizie instytucji, praktyk i narracji, które określały i określają miejsce zwierząt w przestrzeni nowoczesnego miasta, a także decydowały i decydują o tym, jak kształtowały się w niej relacje ludzko-zwierzęce. Perspektywą dominującą będzie perspektywa historyczna, choć wszystkie poruszane problemy będą miały odniesienie do współczesności. Przypadek nowoczesnego miasta będzie rekonstruowany z jednej strony na przykładzie wielkich stolic zachodnioeuropejskich (Paryż, Londyn), z drugiej – Warszawy i być może również innych miast położonych w tej części Europy. Zwierzęta, a raczej wybrane gatunki zwierząt będą przedmiotem zainteresowania głównie jako fizyczne byty i konkretne istnienia – mimo to zwierzę jako pewne wyobrażenie i figura myślenia będzie nieuniknionym elementem rozważań. Analiza konkretnych zjawisk będzie przeplatana refleksją metodologiczną: w jaki sposób można konstruować i pisać historię relacji ludzko-zwierzęcych i historię zwierząt, po jakie źródła w tym celu sięgać i jak je wykorzystywać, jakimi kategoriami czy „soczewkami” się posługiwać, żeby jak najwięcej wydobyć z materii historycznej. Na każdych zajęciach będą wykorzystywane materiały źródłowe, tak żeby zaprezentować uczestnikom jak największą ich różnorodność

 

Praktyki studenckie:

 

Antropologia i architektura – Warsztat projektowy (60 h praktyk)

Prowadzący: Anna Gańko, Mikołaj Łątkowski (Instytut Kultury Polskiej UW, Pracownia Studiów Miejskich, Zespół Badań Terenowych)

Projekt opiera się na ścisłej współpracy studentów UW zainteresowanych tematyką miejską – badaczy i studentów Wydziału Architektury PW. W ramach projektu studenci przez semestr zajmują się wybranym problemem zagospodarowania przestrzeni Warszawy. Zadaniem badaczy jest dokonanie szczegółowej analizy obszaru, którym się zajmują: kontekstu historycznego, społecznego, dotychczasowego zagospodarowania etc. oraz wsparcie studentów WA w rozwiązaniu przedstawionych problemów w taki sposób, który najlepiej odpowiada specyfice miejsca – dyskutowanie i konsultowanie zaproponowanych przez nich projektów. Celem zajęć jest przede wszystkim przeprowadzenie kompleksowego procesu badawczego, który łączy wiedzę badaczy społecznych i projektantów. Ważna jest także wymiana doświadczeń i perspektyw badawczych – współpraca pozwalająca na wykorzystanie zarówno antropologicznych narzędzi analizy jak i architektonicznych sposobów projektowania. Końcowym efektem projektu ma być wypracowanie modelu współpracy pomiędzy specjalizacji różnych dyscyplin.

Instytut Kultury Polskiej
Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
tel.+48 22 552 03 24
22 552 26 04

Uniwersytet Warszawski
ul. Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
tel. +48 22 552 00 00
NIP 525-001-12-66

Wydział Polonistyki

Projekt i realizacja:
rzeczyobrazkowe.pl