Kultura miejska

Specjalizacja naukowa „Kultura miejska” dla studentów kulturoznawstwa – wiedzy o kulturze została przygotowana przez działającą w Instytucie Kultury Polskiej UW Pracownię Studiów Miejskich. Obowiązkowe zajęcia dla słuchaczy specjalizacji (łącznie 240 godzin akademickich) będą się odbywać na pierwszym i drugim roku studiów II stopnia.

Specjalizacja jest przeznaczona szczególnie dla absolwentów studiów I stopnia na kierunkach humanistycznych (kulturoznawstwo, historia, historia sztuki, filologia), społecznych (socjologia, socjologia stosowana) i technicznych (architektura, urbanistyka, architektura krajobrazu), którzy są zainteresowani problematyką nowoczesnego i współczesnego miasta jako rzeczywistości kulturowej i środowiska komunikacyjnego oraz chcą pogłębić swoją wiedzę z zakresu koncepcji architektonicznych i urbanistycznych, aktualnych problemów kultury metropolitarnej i aglomeracyjnej, miasta jako środowiska motywującego specyficzne interakcje społeczne i praktyki kulturowe.

Zajęcia na specjalizacji miejskiej w IKP UW będą prowadzić uznani dydaktycy i badacze kultury miejskiej, mający w swoim dorobku publikacje nagradzane przez gremia naukowe, instytucje kultury oraz urzędników miejskich, tacy jak prof. Agnieszka Karpowicz, dr Weronika Parfianowicz-Vertun, dr Piotr Kubkowski, dr Włodzimierz Karol Pessel, dr Igor Piotrowski, mgr Anna Gańko.

Założenia

Specjalizacja umożliwia poszerzenie wiedzy na temat form obecności miasta w przekazach kultury artystycznej i popularnej, „varsavianistyki”, instytucji i ruchów miejskich. Specjalizacja służy rozbudzaniu miejskiej wrażliwości antropologicznej, kształci kompetencję miejską (mentalną i intelektualną), wrażliwość na przemiany w materialnej i ludzkiej tkance miasta oraz ich wzajemne skomplikowane powiązania. Jest ona otwarta zarówno dla osób planujących aktywnie działać w przestrzeni miejskiej, pracować w instytucjach miejskich, jak i dla przewodników i badaczy kultury, mając za zadanie poszerzać ich wiedzę, kompetencje i wrażliwość antropologiczną traktowane jako przygotowanie do pracy w żywej tkance miejskiej.
Program specjalizacji odpowiada kilku ważnym obecnie zjawiskom. Po pierwsze – powszechnemu wzrostowi zainteresowania kulturą miasta, swoistemu city boom obejmującemu zarówno przedstawicieli świata nauki, jak i zwykłych użytkowników miast, w Polsce skoncentrowanemu zwłaszcza na Warszawie. Po drugie – ugruntowaniu się zjawiska aktywizmu miejskiego, tzn. przejściu od kontemplowania historii i urody miasta do jego przekształcania poprzez rozmaite działania interwencyjne, wśród których wyróżnia się m.in. sztuka w przestrzeni publicznej. Po trzecie – obserwowanemu w różnych ośrodkach akademickich rozwojowi studiów miejskich (urban studies), przeważnie o nader szeroko formułowanych założeniach poznawczych i metodologicznych.

Co istotne, próby objęcia refleksją kulturoznawczą i krytyczną całego tego spektrum są sporadyczne, a taki właśnie cel wytycza sobie nowa specjalizacja miejska. Jednocześnie zachowuje ona podstawową ideę antropologii kultury uprawianej od lat w środowisku IKP: badacz kultury zajmuje się dynamicznym, interakcyjnym, komunikacyjnym środowiskiem, w którym funkcjonują właściwe mu relacje społeczne, więzi międzyludzkie i praktyki interferujące z tym środowiskiem, wyrastające z jego specyfiki, a jednocześnie aktywnie i twórczo je kształtujące i przekształcające. W tej perspektywie miasto nie jest tylko statyczną przestrzenią urbanistyczną, architektoniczną czy wizualną, lecz stanowi żywą, dynamiczną i zmienną historycznie sferę materialnych, wizualnych i językowych praktyk ją współorganizujących.

Specjalizacja „Kultura miejska” w ramach zajęć obowiązkowych osadza refleksję nad kulturą miejską w sferze świadectw językowych, zachowań komunikacyjnych, zmiennej historycznie i medialnie logosferze i ikonosferze miejskiej, a także logocentrycznych danych czerpanych z historii kultury, chociaż nie dla badania samej historii, lecz diagnozowania współczesności. Paleta problematyzacji współczesnego życia miejskiego będzie uruchomiana na fakultatywnych zajęciach konwersatoryjnych, wpisanych w ofertę zajęć do wyboru.

Biorąc pod uwagę, choćby za Georgiem Simmlem, fakt, że kultura społeczeństwa nowoczesnego jest ściśle uzależniona od środowiska miejskiego, należy podkreślić nie tylko znaczenie socjologii kultury dla badań nad kulturą miejską, lecz także rolę tego środowiska w procesie kształtowania się nowoczesnej i współczesnej tożsamości, podmiotowości, sposobów działania w kulturze, spędzania czasu wolnego, organizowania codzienności, a także jego niezbywalną rolę w procesie kształtowania się i przemian nowoczesnej i współczesnej sfery artystycznej, literatury i sztuki wyrastającej w głównej mierze właśnie z tego środowiska.

Na zajęciach specjalizacyjnych tezy oraz interpretacje mają otrzymywać najpierw ugruntowanie w miejskich faktografiach. W przyszłości (w zależności od perspektyw finansowych) planowane jest zapraszanie gości spoza IKP, którzy prowadząc zajęcia kursowe lub wykłady mistrzowskie prezentować będą zróżnicowane podejścia do studiów miejskich i metody, dzielić się doświadczeniami z prowadzenia badań w miastach Europy Środkowo-Wschodniej, na Zachodzie czy innych kontynentach. Specjalizacja ta kładzie jednakże wyraźny nacisk na empirię warszawską, gdyż do tej dostęp jest najłatwiejszy, bezpośredni, można więc wykorzystywać go np. podczas rekonesansów terenowych uzupełniających zajęcia w murach uczelni.

Słuchaczy specjalizacji „Kultura miejska”, mającej profil przede wszystkim teoretyczny, metodyczny i interpretacyjny, gorąco zachęca się do połączenia jej w planie studiów ze specjalizacją Animacja kultury, mającą wymiar stricte praktyczny.

Absolwenci specjalizacji otrzymują stosowny aneks do dyplomu ukończenia studiów magisterskich.

Opiekunem specjalizacji jest dr Włodzimierz Pessel.

Więcej informacji o PSM: www.facebook.com/pracownia.studiow.miejskich
Strona realizowanego przez PSM projektu Topo-Grafie: http://topo-grafie.uw.edu.pl
Najnowsze publikacje PSM:
http://lampa.art.pl/sklep/index.php?p248,ceglane-cialo-goracy-oddech
http://lampa.art.pl/sklep/index.php?p242,tetno-pod-tynkiem-warszawa-mirona-bialoszewskiego
http://lampa.art.pl/sklep/index.php?p257,sto-metrow-asfaltu-warszawa-marka-hlaski
Blog zajęć dr Weroniki Parfianowicz-Vertunhttps://kulturamieszkania.wordpress.com/

Termin rekrutacji 2017/2018:

23 września-30 września 2017

Kwalifikacja na podstawie punktacji uzyskanej podczas rekrutacji na studia (IKP oraz MISH, jeśli minimum programowe jest realizowane w IKP) i formularza przesłanego na adres: wkpessel@gmail.com

Limit miejsc: 18-25 osób
Specjalizacja nieodpłatna

 

Program specjalizacji

Specjalizacja „Kultura miejska” – rok I (2017/2018)
Specjalizacja „Kultura miejska”
terminy zajęć
rodzaj zajęć
sposób zaliczenia
punkty ECTS
Razem180 godz. obowiązkowych ćwiczeń i warsztatów 1 egzamin22 ECTS
dr Włodzimierz Pessel, Wprowadzenie do studiów miejskich. Teorie i metodyI i II semestr, piątek, g. 11.30ćwiczenia,
60 godz.
zal.,
egzamin
8 ECTS
dr Piotr Kubkowski, Miasto mówi III semestr, piątek, g. 9.45ćwiczenia,
30 godz.
zal.5 ECTS
dr Włodzimierz Pessel (I sem), dr Igor Piotrowski (II sem), Warsztat varsavianistycznyI i II semestr,
czwartek 15-18.15 co dwa tygodnie w podwójnym wymiarze godzinowym
warsztat,
60 godz.
zal.6 ECTS
Dr Weronika Parfianowicz-Vertun, Jak żyć w mieście środkowoeuropejskim?I semestr, piątek godz. 9.45konwersatorium,
30 godz.
zal.3 ECTS
Specjalizacja „Kultura miejska” – rok II (nabór we wrześniu 2016)
Specjalizacja „Kultura miejska”
terminy zajęć
rodzaj zajęć
sposób zaliczenia
punkty ECTS
Razem60 godz. obowiązkowych warsztatów1 egzamin8 ECTS
mgr Piotr Kubkowski, Miasto mówi III semestr, piątek, godz. 9.45ćwiczenia,
30 godz.
zal.,
egzamin
5 ECTS
mgr Łukasz Bukowiecki, Warszawa – muzea – historia kulturyI semestr, poniedziałek godz. 16.45warsztat,
30 godz.
zal.3 ECTS

 

Zajęcia rekomendowane uczestnikom specjalizacji konwersatoria:

Mgr Anna Gańko
Antropologia i architektura – warsztat projektowy we współpracy z Politechniką Warszawską, Wydziałem Architektury
30 godz., I sem., wtorek, 16.45-20.00 (specjalny wymiar godzinowy)

Dr Weronika Parfianowicz-Vertun
Jak żyć w małym mieszkaniu? Praktyki, polityki, estetyki (ćwiczenia)
30 godzin, II semestr, środa 11:30

Dr Igor Piotrowski
O mapach widywanych gdzie indziej. Doświadczenia kartograficzne i ich kulturowe konteksty (konwersatorium)
30 godz., I semestr, piątek, godz. 13.15

Opisy zajęć specjalizacyjnych

Wprowadzenie do studiów miejskich (dr Włodzimierz Karol Pessel)
Zajęcia o charakterze wprowadzenia do obszarów refleksji nad miejskością, architekturą i urbanistyką. Stanowią konieczny wstęp i zarazem klamrę dla całego bloku zajęć (w programie specjalizacji “Kultura Miejska”). Pomyślane formalnie jako ćwiczenia, trwające przez dwa semestry, pod względem realizacji przypominać będą konwersatorium – z naciskiem na ożywioną, krytyczną dyskusję, formuły „bij autora” nie wykluczając. Co w sposób naturalny wynika z otwartego curriculum: zestawu lektur i zagadnień podczas pierwszego cyklu zajęć. Kurs składa się z dwóch bloków: teoretycznego i metodologicznego, przy czym intencją prowadzącego jest, by tak poszczególne ujęcia teoretyczne, jak konkretne propozycje metodologiczne, konfrontowane były z konkretnymi test cases, najlepiej znanymi wszystkim uczestnikom zajęć (warszawskimi, polskimi). Jeśli pod pojęciem urban studies zazwyczaj ukrywa się cała „siatka podobieństw rodzinnych”, to zajęcia te służyć będą wypracowywaniu (odgraniczeniu) kanonu kulturowych studiów miejskich (w Warszawie). Z repertuaru teorii naukowych namysłowi poddana zostanie m. in. polska tradycja socjologii miasta oraz propozycje światowe z tej dziedziny, etnografia miasta, krytyka architektury, zaangażowana teoria miasta i psychologia przestrzeni. Natomiast, co się tyczy metod, uwaga skierowana zostanie na m. in. na obserwację, eksplorację przestrzenną, analizę audiosfery czy „niewidzialnych miast”.

Warsztat warszawski (dr Włodzimierz Pessel, dr Igor Piotrowski)
Kontynuacja zajęć prowadzonych w IKP pod patronatem Pracowni Studiów Miejskich od wielu sezonów. Szczegółowy program kształtowany jest dorocznie, w trakcie trwania semestrów – dostosowujemy się do rytmów życia Warszawy, staramy nadążać za najnowszą literaturą przedmiotu i wydarzeniami. Zajęcia mają charakter warsztatowo-empiryczny (informacje w niniejszym syllabusie należy traktować jako ramowe).
W roku akademickim 2016/17 położyliśmy nacisk na nowości, varsaviana historyczne pozostały na drugim planie. W sezonie akademickim 2017/18 warsztat odbywać się będzie w zmienionej formule. W I semestrze (prowadzi dr Pessel) poświęcimy uwagę przede wszystkim zagadnieniom z zakresu antropologii codzienności, folklorystyki, marginesów kulturowych i obyczajowości. Semestr II (prowadzi dr Piotrowski) wypełnią głównie – to już tradycyjnie – rekonesanse w terenie.

Jak żyć w mieście środkowoeuropejskim? (Dr Weronika Parfianowicz-Vertun)
Wielu badaczy wskazuje, że „mit Europy Środkowej” narodził się w kręgu odziaływania wielkich miast monarchii habsburskiej – Wiednia, Pragi i Budapesztu – i odnosił się przede wszystkim do kulturowego fermentu „epoki fin-de-siecle”. W czasie zajęć postaramy się zrekonstruować bardziej różnorodną mapę „miast Europy Środkowej”, zastanawiając się nad tym, czy w ich kulturze, życiu codziennym ich mieszkańców, procesach urbanizacyjnych i społecznych zachodzących w ich przestrzeni w wieku XX i na początku wieku XXI znajdą się inne rysy, które można by uznać za wspólne i charakterystyczne dla całego regionu Europy Środkowej (Środkowo-Wschodniej).

Wychodząc od legendy środkowoeuropejskich metropolii postaramy się w czasie zajęć zrekonstruować bardziej zniuansowaną i rozległą mapę „miast Europy Środkowej”, w granicach której znajdzie się miejsce dla Tallina i Sarajewa, Berlina, Mińska i Czerniowców. Będziemy zastnawiać się nad tym, czy w ich kulturze, życiu codziennym ich mieszkańców, procesach urbanizacyjnych i społecznych zachodzących w ich przestrzeni znaleźć można inne rysy, które można by uznać za wspólne i charakterystyczne dla całego regionu Europy Środkowej (Środkowo-Wschodniej).Będzie nas interesować nie tylko ważne i kryzysowe momenty w historii miast środkowoeuropejskich, które odcisnęły się na ich przestrzeni oraz problemy społeczne i ekonomiczne, z którymi musiały się mierzyć, ale również – niejednokrotnie utopijne – projekty modernizacyjne, które stanowiły odpowiedź na te trudności. Będziemy poszukiwać wspólnych tropów nie tylko w trendach architektonicznych i urbanistycznych realizacjach, ale też w obyczajowości mieszkańców i praktykach życia codziennego. Będzie nas również interesować obraz Europy Środkowej tworzony przez kulturę popularną i reprezentacje miast środkowoeuropejskich tworzone w różnych obiegach i tekstach kultury: w filmach i na teledyskach, w literaturze modernistycznej i w kryminałach, w prasie i na pocztówkach.

Jak żyć w małym mieszkaniu? Praktyki, polityki, estetyki (dr Weronika Parfianowicz-Vertun)
Toczące się obecnie burzliwe dyskusje wokół „polityki mieszkaniowej”, specyfiki rynku mieszkaniowego i mieszkaniowej sytuacji Polaków nie są w historii kultury polskiej czymś nowym, ale stanowią kolejną odsłonę toczącego się od dziesięcioleci sporu i zmagań z tzw. „kwestią mieszkaniową”, która wciąż nie może znaleźć zadowalającego rozwiązania.
Można wręcz zaryzykować stwierdzenie, że polski wiek XX dałoby się opowiedzieć przez pryzmat „problemów z mieszkaniami”. Mieszkań zawsze brakowało, ich dystrybucja budziła liczne konflikty, zawsze były za ciasne i nadmiernie zaludnione, a ich standard nieustannie pozostawiał wiele do życzenia.

Konwersatorium będzie próbą namysłu nad powojenną kulturą polską przez pryzmat mieszkaniowej problematyki. Będziemy przyglądać się różnym przedsięwzięciom społeczno-ekonomicznym, które stawiały sobie za cel rozwiązanie „kwestii mieszkaniowej” (np. spółdzielniom mieszkaniowym) jak również projektom urbanistycznym, które w kolejnych dziesięcioleciach dostarczyć miały odpowiednich zasobów mieszkaniowych – poczynając od powojennej odbudowy, przez wielkie założenia osiedlowe epoki gierkowskiej po współczesną politykę przestrzenną developerów. Skupimy się przede wszystkim na kontekście miejskim i specyficznej sytuacji mieszkaniowej, jaką jest „mieszkanie w bloku”, ale będziemy też zastanawiać się nad innymi, współistniejącymi lub alternatywnymi modelami mieszkania.
Będzie nas interesować nie tylko polityka mieszkaniowa, ale też – a może przede wszystkim – sfera życia codziennego, sposobów zagospodarowywania, oswajania i urządzania przestrzeni mieszkania przez ich mieszkańców. Będziemy się zastanawiać nad zmieniającą się estetyką, modami, praktykami charakterystycznymi dla „życia w mieszkaniu”, nad relacjami rodzinnymi i sąsiedzkimi współwytwarzanymi przez tę przestrzeń, nad sposobami radzenia sobie z różnymi jej mankamentami.

Miasto mówi II (dr Piotr Kubkowski)
Zajęcia poświęcone sposobom zamieszkiwania w mieście, a konkretnie: tradycji i realizacjom osiedli mieszkaniowych. Ich tematem jest więc to, jak na poziomie urbanistycznym, architektonicznym oraz na płaszczyźnie praktyk codziennych „miasto (zwłaszcza środkowoeuropejskie) MÓWI” poprzez podstawowe części swojej tkanki urbanistycznej – kwartały mieszkalne. Punktem odniesienia dla refleksji prowadzonej podczas spotkań pozostawać będzie historia warszawskich (i nie tylko) zespołów mieszkaniowych, tradycja modernizmu (także soc-, post- itd.). Będziemy próbować podążać tropami wyznaczonymi przez historyków kultury i architektury, literatów, reżyserów, fotografów (profesjonalnych i amatorskich), kładąc jednak nacisk na elementarny humanistyczno-społeczny wymiar problemu: blokowisko jako przestrzeń zamieszkiwana przez człowieka. Zajęcia pomyślane są jako przestrzeń dyskusji, a więc opierać się mają na aktywnym uczestnictwie studentów – będą zatem wypadkową kompetencji i zaangażowania wszystkich uczestników.

Podstawowym wątkiem zajęć będzie kulturoznawcza refleksja nad nowoczesnym fenomenem osiedla mieszkaniowego. Osiedle – tak podmiejskie miasto-ogród sprzed stu lat, jak i blokowisko na Ursynowie sprzed lat czterdziestu – to bowiem soczewka, w której skupiają się cechy lokalnej kultury nowoczesnej. Zarazem samo pytanie: jak uwarunkowuje nowoczesnego człowieka przestrzeń, w której mieszka, w której spędza bodaj najwięcej czasu, nierzadko umyka refleksji, nawet akademickiej. Z drugiej strony – wraz z modą na modernizm w wydaniu PRL – rodzi się ostatnio nowe zainteresowanie tematyką zespołów mieszkaniowych, postępuje ich rehabilitacja, której podstawowe media to internetowe sieci społecznościowe. Temu metafaktowi społecznemu – nowym osiedlowym tożsamościom i identyfikacjom – także postaramy się przyjrzeć.

Poszczególne spotkania poświęcone zostaną PRAKTYKOM, REALIZACJOM, IDEOLOGIOM i NARRACJOM, towarzyszącym zamieszkiwaniu osiedli (w tym blokowisk; zwłaszcza warszawskim) i warunkującym owo doświadczenie. Docierać będziemy do niego poprzez zapoznawanie się nie tylko z opracowaniami i tekstami publicystycznymi, z tekstami kultury takimi jak literatura piękna czy obrazy filmowe i dzieła muzyczne (piosenka rockowa, utwory hiphopowe), lecz także sięgniemy do narzędzi autoetnografii oraz możliwości, jakie daje „spacer antropologiczny”.

Warszawa – muzea – historia kultury (mgr Łukasz Bukowiecki)
Zasygnalizowana w temacie perspektywa historii kultury będzie obecna na zajęciach w dwojaki sposób. Po pierwsze, przyjrzymy się ekspozycjom wybranych placówek i zastanowimy się, jaki obraz społeczno-kulturowej historii Warszawy mogą wynieść zwiedzający z wizyty w poszczególnych muzeach obecnie działających w mieście. Analizując poszczególne „narracje muzealne” (również w muzeach, których nie nazwalibyśmy „narracyjnymi”), będziemy zastanawiać się: kto w muzeum „mówi” i za pomocą jakich środków?, w czyim imieniu się wypowiada?, do kogo się zwraca?, co chce osiągnąć? Po drugie, dużo uwagi poświęcimy historii idei muzeum, dziejom poszczególnych placówek muzealnych oraz przemianom ram instytucjonalnych, w których warszawskie muzea funkcjonowały na przestrzeni lat. Spróbujemy także zastanowić się nad tym, jaki wpływ muzea wywierają na kształtowanie znaczeń, funkcji i wizerunku przestrzeni publicznych w mieście. Ważne będą dla nas zarówno muzea najnowsze lub niedawno „zrewitalizowane”, jak i działające wiele lat bez większych zmian placówki, które zatrzymały się w czasie – i są muzeami samych siebie, a dokładniej muzeami niezaktualizowanej wiedzy i środków wystawienniczych, które wyszły z mody. Zajmiemy się także „muzeami w budowie” i „muzeami w planach”, a z drugiej strony – sprawdzimy, co dzieje się w miejscach, w których kiedyś w Warszawie funkcjonowały muzea. Z uwagi na stołeczny charakter Warszawy będzie to sposób na badanie historii polityki kulturalnej i kultury pamięci w skali nie tylko miejskiej, aglomeracyjnej lub regionalnej, lecz także na poziomie krajowym i w relacjach międzynarodowych.

Antropologia i architektura- warsztat projektowy (mgr Anna Gańko)
Zajęcia mają charakter warsztatowy. Są oparte na ścisłej współpracy studentów Instytutu Kultury Polskiej UW i studentów Wydziału Architektury PW. Ich tematem jest plac Trzech Krzyży – zagadnienie jego znaczenia i funkcji na mapie współczesnej Warszawy.
Zajęcia podzielone są na trzy fazy: (1) dokonanie szczegółowej analizy historii miejsca i jego znaczenia w przeszłości, (2) badania terenowe – badanie specyfiki i sposobu funkcjonowania miejsca obecnie, (3) projektowanie możliwej przebudowy placu Rezultatem zajęć ma być projekt architektoniczny uwzględniający wyniki antropologicznych analiz uzupełniony antropologicznym komentarzem. W procesie pracy studenci korzystają nawzajem z właściwych im narzędzi badawczych, konsultują wyniki, konfrontują perspektywy teoretyczne.
Tryb zajęć jest nieregularny. W pierwszej części semestru planowana jest intensywna praca w formie seminaryjnej: 3-godzinne spotkania raz w tygodniu. Potem samodzielna praca nad projektami oraz spotkania w formie korekt i konsultacji (w miarę potrzeb studentów, którzy regularnie zdają sprawę z postępów pracy).

O mapach widywanych gdzie indziej. Doświadczenia kartograficzne i ich kulturowe konteksty (dr Igor Piotrowski)
Zajęcia są rodzajem wprowadzenia w problematykę kulturowych kontekstów kartografii. Przedmiotem uwagi będą najważniejsze zjawiska związane z rozwojem kartografii oraz wchodzeniem map w coraz to nowe, także nieoczywiste, sfery (od średniowiecza do współczesności). Historycy wielokrotnie konstatowali postęp, jaki dokonał się w dziejach zachodniej kartografii w ciągu dwustu lat, pomiędzy początkiem XV a końcem XVI stulecia, a Jordan Branch nazwał nawet ten okres „rewolucją kartograficzną”. Zwracano uwagę na fakt, że zmiana oznaczała używanie map przez przedstawicieli różnych profesji (w późnym średniowieczu właściwie poza nawigatorami i uczonymi w piśmie map nikt nie miał okazji oglądać). Można powiedzieć, że od czasów nowożytnych mamy do czynienia z rewolucją permanentną, w konsekwencji której mapa stawała się coraz bardziej czymś oczywistym, przedmiotem codziennego użytku i jedną z najbardziej banalnych metafor używanych powszechnie. Informatyczna eksplozja, której jesteśmy świadkami, dokonała jeszcze większej proliferacji map – mamy do czynienia jednocześnie z dokończeniem pewnego długiego procesu prywatyzacji, specjalizacji i dostępności przedstawień kartograficznych, ale także z rozpoczęciem nowej przygody, o której nie wiemy, do czego doprowadzi.

W ciągu tych zajęć chciałbym się przyjrzeć kolejnymi fazom tego procesu oraz różnorodnym, kulturowym aspektom doświadczeń kartograficznych. Składać się na nie będzie analiza źródeł (ikonograficznych, zwłaszcza kartograficznych oraz innych, tekstowych, także literackich), lektura najważniejszych tekstów problemowych i opracowań. Najważniejsze tematy, jakie chciałbym podjąć, to: mapa jako ilustracja książkowa; kartografia i kolonializm; granice państw, ich rozpoznawalność i długie trwanie („widać zabory”); atlas narodowy; kartografia tematyczna; mapy i traumy; reglamentacje przedstawień przestrzennych; mapy dla dzieci. Chciałbym także – w miarę możliwości – zapraszać gości, będących praktykami pracy z mapą w różnorodnym tego sformułowania znaczeniu.

 

 

 

NieboSaska
Fot. Aleksandra Duralska

Instytut Kultury Polskiej
Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
tel.+48 22 552 03 24
22 552 26 04

Uniwersytet Warszawski
ul. Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
tel. +48 22 552 00 00
NIP 525-001-12-66

Wydział Polonistyki

Projekt i realizacja:
rzeczyobrazkowe.pl